www.afasie-digitaal.nl

verhaal-1

verhaal-2

verhaal-3


Verhaal-1

 

Addy van Ravesteyn-Weber stuurde mij het volgende artikel
dat ze schreef voor de Stichting Roeivalidatie.

Roeien na een beroerte: kan dat ?

Eind 1983 werd ik getroffen door een groot CVA (Cerebro Vasculair Accident).
Een dergelijk ongeluk is een heel ingrijpende gebeurtenis in iemands leven. Toen
kon ik helemaal niets meer: niet lopen, niet spreken en ik was de functie van mijn
rechterarm plus hand kwijt. Dat betekende praktisch dat ik niet meer kon zorgen
voor mijn gezin met 2 heel kleine kinderen, niet meer werken en ook niet meer sporten.

Na een jaar kon ik weer een beetje praten, korte stukjes lopen, autorijden en fietsen
op een driewielfiets. Maar sporten in de zin van lekker ontspannen door je eens flink
in te spannen en daarna de gezelligheid met je medesporters beleven dat zat er voor mij
niet meer in......(dácht ik!). In 1999 (helaas toen pas) kwam ik weer in aanraking met de
roeisport, bij Roeivalidatie.

Lang geleden had ik geroeid, maar er nooit aan gedacht dat ik die sport juist heel goed
zou kunnen doen! Roeien is bij uitstek geschikt voor iemand die niet goed kan lopen.
De roeibeweging is een rustige, herhaalde continue beweging. De kracht waarmee die
beweging wordt uitgevoerd kan variëren. Dat betekent dat men zich heel goed kan en moet
aanpassen aan elkaar in de boot. Perfecte sport voor iedereen!

Wel is het zo, dat iemand met een halfzijdige verlamming alleen kan boordroeien, maar
met een aanpassing aan de verlamde hand (en soms been) is roeien goed mogelijk.
Voor iemand met een halfzijdige verlamming is het een bijkomend voordeel, dat bij roeien
het hele lichaam gelijkmatig wordt belast. Alleen sturen van de boot kan soms niet door
gezichtsveld uitval of concentratieproblemen.

In de jaren dat ik nu roei, is mijn algemene conditie een heel stuk verbeterd en ik voel me
een stuk sterker, zowel lichamelijk als psychisch. En niet in de laatste plaats geniet ik van
de gezelligheid en contacten met mederoeiers en instructeurs op onze roeiochtenden.
Alles bij elkaar is het weer een geweldige verandering, nu in positieve
zin, in mijn leven.
Roeien gewoon altijd proberen te doen, ook na een CVA!
Wel even advies vragen aan de huisarts en/of neuroloog.

Addy van Ravesteyn-Weber

De foto is gemaakt door Nico van Ravesteyn.

(kijk ook eens op de site van de Stichting Roeivalidatie)

 

klik voor het verhaal van Afke op:
verhaal-2

Klik voor het verhaal van Els op:

verhaal-3

Heeft u ook ideeën of tips
stuur ze naar:

atie@afasie-digitaal.nl

 

 

 

 

www.afasie-digitaal.nl